FANDOM


Wojciech Bąkowski – grafik, muzyk, poeta.

Wykształcenie i związki artystyczne

Wojciech Bąkowski jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W 2005 r. uzyskał dyplom w zakresie audioperformance w pracowni prof. Leszka Knaflewskiego oraz animacji w pracowni prof. Hieronima Neumana. W 2004 r. założył grupę muzyczną „Kot”, w której pisze wszystkie teksty i muzykę. Jest też liderem zespołów muzycznych „Czykita” i „Niwea” oraz członkiem stowarzyszenia PINKPUNK. W 2007 r. wspólnie z Radosławem Szlagą, Tomaszem Mrozem, Konradem Smoleńskim i Piotrem Bosackim utworzył grupę artystyczną PENERSTWO.

Twórczość plastyczna

Cechą charakterystyczną rysunków i filmów Wojciecha Bąkowskiego jest celowe ubóstwo środków wyrazu. Rysunki wykonuje przeważnie długopisem na taśmie filmowej. Towarzyszą im lapidarne komentarze, również pisane odręcznie niebieskim długopisem, opisujące prozaiczne fakty z życia osiedla mieszkaniowego, równie ważne co strona graficzna. W pracach Bąkowskiego widać fascynację banalnymi faktami i przedmiotami, a także miejskim "penerstwem" (od którego wziął nazwę swojej grupy artystycznej), w czym zdradza podobieństwo do twórczości Mirona Białoszewskiego.

Pierwszą indywidualną wystawą Wojciecha Bąkowskiego była prezentacja rysunków i filmów animowanych zatytułowana "Idziesz ze mną? Gdzie? W dupę ciemną" w 2008 r. w warszawskiej galerii "Leto", powtórzona w poznańskiej Galerii Miejskiej "Arsenał".

W 2009 r. Wojciech Bąkowski zdobył nagrodę Fundacji Deutsche Bank w konkursie "Spojrzenia 2009", w którym został uznany najbardziej interesującym artystą młodej polskiej sceny artystycznej ostatnich dwóch lat.

W 2011 r. Wojciech bąkowski otrzymał nagrodę – Paszport polityki, jako nagroda za sztukę będącą oryginalnym połączeniem brutalności i liryzmu, za nadanie nowego, ciekawego sensu pojęciu „artysta multimedialny”.

Twórczość muzyczna

Zespół "Kot", którego Wojciech Bąkowski jest założycielem, liderem i wokalistą, prezentuje muzykę alternatywną, połączoną z poezją i audioperformance. Cechą charakterystyczną zespołu jest posługiwanie się magnetofonami kasetowymi, których muzycy używają jak instrumentów. Rytmiczna melorecytacja wokalisty do akompaniamentu magnetofonów pozwala zaklasyfikować ten rodzaj muzyki do postrapu.

Źródła