FANDOM


52° 23.605' N 16° 54.320' E

Długość:1359 m
Dzielnice:Grunwald
Zakres numerów:1, 4-19, 22-23, 29-34, 37-50, 52-53, 55, 57
Kody pocztowe: 60-715 60-716 60-717 60-718 60-719 60-720
Autobusy:

238

Tramwaje:

1 7 11

2 015-0
2 014
2 018

Ulica Kolejowa - biegnie od ulicy Gąsiorowskich do ulicy Hetmańskiej równolegle do Głogowskiej i wzdłuż torów w kierunku południowym zamykając Łazarz od wschodu.

Odchodzą od niej następujące po sobie przecznice (wyłącznie po stronie zachodniej) - Kanałowa, Graniczna, Calliera, Mottego, Karwowskiego i Klaudyny Potockiej.

Przynależność

Ulica/plac należy[1] do rejonu:

Historia

Ulica została wytyczona w końcu XIX wieku. Ulica zawsze nazywała się Kolejowa, z krótką przerwą podczas II wojny światowej. Wtedy nazwano ja „Memelstraße” (Niemeńską lub Kłajpedzką). Nazwa w brzmieniu polskim (Kolejowa) została ustalona 16 czerwca 1919 r.

Kamienice, domy po wschodniej stronie ulicy stanowiły osiedle pracowników kolei. Były to małe mieszkania dla maszynistów, konduktorów, dyspozytorów, dróżników z komórkami, ogródkami. Zbigniew Zakrzewski tak pisze w książce „Ulicami mojego Poznania” o Kolejowej:

Ulica Kolejowa jest dość rzadkim przypadkiem wierności poprzez pokolenia oraz jej zgodności z charakterem okolicy i ze strukturą zawodową mieszkańców. Przecież w najbliższym sąsiedztwie rozpościera się teren kolejowy, a mieszkańcami ulicy byli przeważnie kolejarze.

Ciekawostki

  • Ciekawostką jest numeracja domów, która biegnie z północy na południe i odwrotnie po drugiej stronie ulicy - pierwszy numer i ostatni spotykają się naprzeciw siebie przy ulicy Gąsiorowskich.
  • Ciekawostką jest także przynależność ulicy Kolejowej do Wildy aż do 1900 roku (do czasu przejęcia jej przez miasto), pomimo, że w 1870 roku od Wildy odgrodzono ją  linią kolejową. 

Przy ulicy

  • nr 1/3 - pozostałości fabryki narzędzi rolniczych i „lejarni” żelaza Zygmunta Niegolewskiego, Józefa Romockiego i Napoleona Urbanowskiego z 1872 roku. W 1897 r. przejęła tę fabrykę firma Nitsche i spółka. Fabryczka przylega do torów kolejowych, aktualnie to nieciekawe szopy, budy.
  • nr 19-21 - pozostałość starych zabudowań przemysłowych
  • nr 22 - przychodnia kolejowa, obecnie Kolejowy Ośrodek Medycyny Pracy
  • nr 23 – siedziba Wielkopolskiej Spółki PKP CARGO S.A, a przy budynkach pomnik Świętej Katarzyny
  • na końcu ulicy między ulicą Hetmańską, Romana Dmowskiego i Potockiej znajdują się najstarsze w Poznaniu ogródki działkowe, utworzone w 1904 roku pod kierunkiem Hermanna Kubego, dyrektora Ogrodów Miejskich, na łąkach miejskich. 
  • nr 29 - pod „dwudziestym dziewiątym” znajdował się dworek, sad i młyn - Zbigniew Zakrzewski w „Ulicami mojego Poznania…” tak pisze: Stojący wśród drzew mały dworek pod „dwudziestym dziewiątym”. Jest to dawna własność rodziny Denizotów. Francuz Augustyn Denizot, ogrodnik rodem z Szwajcarii, urządził polskim ziemianom zwłaszcza wielkopolskim parki i sady. W roku 1879 zaprowadził przedsiębiorstwo ogrodniczo-sadownicze. Syn Augusta, Alfred Denizot był profesorem fizyki doświadczalnej Uniwersytetu Poznańskiego. Trzy hektarowy ogród Denizota miał cenną i bogatą kolekcję gatunków drzew liściastych. Po roku 1939 został rozparcelowany i zabudowany. Na działce należącej do Denizotów znajdował się również Młyn Poznański, po włączeniu Łazarza do Poznania młyn przeniesiono do Lubonia. Teraz znajduje się tu Hotel Moderno i z tyłu hotelu „Biedronka”
  • na narożniku Kolejowej 44 i Mottego 1 – kamienica z 1902 roku należąca do mistrza ciesielskiego M. Flauma (o oszczędnej dekoracji, lecz oryginalnej - wielokolorowe płytki ceramiczne układające się w motyw arkadek)
  • nr 52 - przed skrzyżowaniem z Graniczną mieści się Salezjański Ośrodek Młodzieżowy – Oratorium (założony w 1999 roku przez księży salezjanów, od samego początku pełni rolę ośrodka dla dzieci i młodzieży nie tylko z dzielnicy Łazarz)
  • nr 55-55a/Kanałowa 8/9 - w latach 30-tych XX. wieku mieściła się tu siedziba firmy Feliksa Pomorskiego, pierwszego producenta krówek
  • nr 57 - w 1928 roku powstał budynek Mleczarni Szwajcarskiej, której właścicielem był Stanisław Turno z Objezierza, dzisiaj Centrum Słodkiej Dekoracji P.AN - nowoczesna dekoratornia cukiernicza

Źródła

  1. Baza systemu adresowego ZGiKM GEOPOZ

Galeria

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Kuknij tyż na...

Losowa wiki