FANDOM


52° 23.151' N 16° 54.742' E

Patron:Hetman
Długość:5106 m
Dzielnice:Wilda, Nowe Miasto, Grunwald
Zakres numerów:1-16, 18, 20-47, 52, 54-63, 65, 67, 69, 74, 82, 84, 88, 90-91, 98, 100-112
Kody pocztowe: 60-218 60-219 60-251 60-252 60-253 60-254 61-485 61-493 61-513
Autobusy:

79 238 243

Tramwaje:

1 2 4 5 7 8 10 11 12 14 17 201

Zdjęcia:zobacz pełną galerię
Ulica Hetmanska

Widok od strony ul. Kolejowej w kierunku ul. Głogowskiej

Ulica Hetmańska - biegnie od ronda Żegrze (skrzyżowanie ulic Żegrze i Unii Lubelskiej) do skrzyżowania Reymonta z Arciszewskiego, pokonując Wartę przez most Przemysła I. Jej przedłużeniem w kierunku zachodnim jest ulica Grochowska.

Historia

Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.

Ulica Hetmańska, dawne Wały Hetmańskie, zaprojektowane z góry jako ważna, dwujezdniowa arteria, zaczęła się stopniowo zabudowywać po 1930 roku. Między Głogowską a Arciszewskiego, tam gdzie do końca lat dwudziestych panował nie zamącony krajobraz wiejski, zaczęło się niebawem rozwijać zgrupowanie okazałych wilii. Pierwsze tego rodzaju zabudowę otrzymały ulice Biedrzyckiego oraz Winklera, wkrótce potem Nehringa i Cybulskiego. Zbigniew Zakrzewski, "Ulicami mojego Poznania. Przechadzki z lat 1918-1939"[1]

Pierwszy odcinek Hetmańskiej powstał w latach 30-tych XX wieku - prowadził od ówczesnej Alei Reymonta do Romana Dmowskiego. W czasie okupacji niemieckiej ulica otrzymała nazwę Richthofen-Alleee (pol. ulica Manfreda von Richthofena).

Przedłużenie do Wildy

Budowa trasy tramwajowo-drogowej nad ulicą Dolna Wilda - 1973

Budowa wiaduktu nad ulicą Dolna Wilda

Poznań w okresie powojennym rozbudowywał się po prawej stronie Warty. Budowa obwodnicy, która odciążyłaby centrum miasta od ruchu tranzytowego, stała się koniecznością.

W roku 1968 rozpoczęła się przebudowa istniejącego odcinka ulicy Hetmańskiej oraz jej przedłużenie w kierunku wschodnim do ówczesnej ul. Dzierżyńskiego (obecnie ulica 28 Czerwca 1956 r.) - prace zakończono w 1972 roku[1].

Równocześnie w roku 1968 rozpoczęto budowę trasy tramwajowej. Pierwsze tramwaje na trasie łączącej Głogowską z Grunwaldzką (ulicami Reymonta oraz Hetmańską) pojawiły się 23 lutego 1970 roku (linia nr 20)[2]. W tym samym roku wybudowano skrzyżowanie torów wraz z łukami na skrzyżowaniu Hetmańskiej z Głogowską, a następnie przedłużono tramwajową trasę Hetmańską do ul. Dzierżyńskiego. Skierowano na nią 2 stycznia 1973 r. linie nr 10 i 12. Zrezygnowano jednocześnie z eksploatacji torowiska i pętli na ulicy Sczanieckiej[1].

Przedłużenie do Rataj

30 czerwca 1973 r. oddano do użytku fragment Trasy Hetmańskiej łączący Zamenhofa z ówczesną Dzierżyńskiego (obecnie 28 Czerwca 1956) poprzez most Przemysła I[3].

Odcinek ulicy Hetmańskiej od tunelu pod torami kolejowymi przy ulicy Kolejowej do ronda Żegrze otrzymał swoją nazwę decyzją Miejskiej Rady Narodowej na sesji 1 grudnia 1988 r[4]

Źródła

  1. 1,0 1,1 1,2 lazarz.pl - Niegdyś aleja Richthofena. Przez pół roku pełniła rolę zajezdni - ulica Hetmańska
  2. „Kronika Miasta Poznania” nr 3/1970, s. 182, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1970.
  3. „Kronika Miasta Poznania” nr 4/1977, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1977.
  4. Sprawozdania w: „Kronika Miasta Poznania” nr 3/1989, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1989.

Galeria

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.