FANDOM


52° 23.737' N 16° 54.135' E

Patron:Antoni Małecki
Długość:591 m
Czas powstania:koniec XIX w.
Dzielnice:Grunwald
Zakres numerów:1-8, 10-31, 33-38
Kody pocztowe: 60-705 60-706 60-707 60-708
Zdjęcia:zobacz pełną galerię

Ten dynks trzeba narychtować, tej!

Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tego artykułu. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.

2 108

Ulica Antoniego Małeckiego - prowadzi od Rynku Łazarskiego do ul. Gąsiorowskich. Niegdyś przecinała ulicę Gąsiorowskich i tworzyła wlot do ul. Głogowskiej - w miejscu przedłużonej PeSTki (gdzie tor targowej bocznicy kolejowej przecina Głogowską). Przecina ulicę Strusia i Kanałową, dobiegają do niej ulice Łukaszewicza i Graniczna tworząc placyk. Jej przedłużeniem w kierunku południowym jest ulica Romana Dmowskiego.

Historia

Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.

Ulica została wytyczona pod koniec XIX wieku, w miejscu polnej drogi, otoczonej przez łąki i stawy. Początkowo nazywała się Prinzenstrasse (Książęca). W r. 1900 wraz z Łazarzem przyłączona do Poznania. W roku 1912 przedłużono ją do ulicy Głogowskiej. 5 stycznia 1920 r. jej patronem został Antoni Małecki[1].

W czasie II wojny światowej przemianowano ją na Georgenstrasse (ulicę Georga - Grzegorza).

Przynależność

Ulica/plac należy[2] do rejonu:

Przy ulicy

Już w początkowym okresie istnienia ulica w szybkim tempie została zwarcie zabudowana 3-4 piętrowymi domami czynszowymi. Przed wojną ulicę Małeckiego zamieszkiwali przeważnie rzemieślnicy, urzędnicy i robotnicy, mieszkało też tu kilku artystów malarzy: pod nr 10 Zdzisław Eichler, pod nr 26 Eugeniusz Dąbrowa (Dąbrowski) i pod nr 27 Damazy Kotowski.
  • nr 1 - jeden z najstarszych budynków na tej ulicy to kamienica nr 1 z 1900 roku na narożniku ulicy Gąsiorowskich 9
  • nr 7 - Małeckiego narożnik/Kanałowej 3-4 - kamienica wybudowana przez Ludwika Frankiewicza około 1903 r.
  • nr 11 - na drugim narożniku kamienica zbudowana w 1911 roku, prawdopodobnie też była własnością Oskara Stillera. W budynku 11 mieści się Przychodnia Terapii Uzależnień. W kamienicy narożnej przy Strusia mieściło się w lokalu dzisiejszej przychodni maleńkie kino Wilsona (wspomina o nim Zbigniew Zakrzewski w książce „Ulicami mojego Poznania”)
  • nr 12a - Małeckiego narożnik/Strusia 10 - do lat 80-tych funkcjonowało studio poznańskiego oddziału Telewizji Polskiej
  • nr 16 - z 1902 r. ze sgraffitową dekoracją elewacją. Powstała według projektu pracowni Oskara Hoffmanna, w stylu secesji. Połączone elementy ceglanej licówki w różnych kolorach z bogatą sztukaterią i wielkopłaszczyznowymi dekoracjami w tynku i sgraffito pokrywają powierzchnię fasady.
  • nr 24 - kamienica z wieżyczką na rogu Łukaszewicza/Małeckiego; zaprojektował ją Emil Assmus w latach około 1900-1905. Balkon tej kamienicy przytrzymują Atlanty.
  • nr 25 - kamienica narożnikowa Małeckiego 25 i Graniczna 1, przy skwerku. Powstała około 1900 roku. Skwer znajduje się przy zbiegu ulic Granicznej, Łukaszewicza i Małeckiego.Słynie z hucznych zabaw sylwestrowych – palenia starych mebli. Zaczął tą tradycję podobno pracownik drukarni, który pod koniec roku palił stare kalendarze, teraz w Sylwestra i straż, i policja interweniuje.
  • nr 26 - kamienica na narożniku ulicy Małeckiego 26 i Strusia 9, z elewacją wykładaną ceramiczną cegłą, z dwupiętrowym wykuszem nakrytym balkonem z daszkiem w narożniku. Mieszkał w tym domu wybitny slawista, prof. Uniwersytetu Poznańskiego Edward Klich (1878-1939). Znajduje się tu kultowa pijalnia piwa „Kominek”.
  • nr 27 - kamienica na rogu Małeckiego i Strusia, z ceramiczną dekoracją secesyjną, zbudowana została dla majętnego kupca Oskara Stillera, członka Zarządu Gminy św. Łazarz; nazywana kamienicą „Pod Wiewiórkami” ze względu na portal z wiewiórkami. Prawdopodobnie projekt powstał w pracowni Oskara Hoffmanna, a architektem był Paul Goeldner, współpracownik Hoffmanna.
  • nr 29 - mieści się tu Urząd Dozoru Technicznego - Centralne Laboratorium, wybudowany między starymi kamienicami po wojnie.
  • nr 37 - na drugim narożniku ulicy Gąsiorowskich 7/Małeckiego 37 kamienica projektowana przez Emila Assmusa i zbudowana w latach około 1900-1905.

Źródła

  1. Zygmunt Zaleski, „Nazwy ulic w Poznaniu z planem Wielkiego Poznania”, s. 45, Poznań, Magistrat Stołecznego Miasta Poznania, 1926.
  2. Baza systemu adresowego ZGiKM GEOPOZ

Galeria

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Kuknij tyż na...

Losowa wiki