Tramwaj P1D (pot. dwa pokoje z kuchnią) - wagon doczepny produkowany w latach 1929-1930 w zakładach Poznańskiej Kolei Elektrycznej przy zajezdni przy ulicy Gajowej. W sumie powstało 20 wagonów tej konstrukcji^[1], które służyły Poznaniakom przez ponad 40 lat.

Spis treści 1 Konstrukcja 2 Niskopodłogowy? 3 Służba w Poznaniu 4 Odbudować legendę 5 Dane techniczne 6 Źródła 7 Komentarze

KonstrukcjaEdytuj

Zbudowany na drewnianej ramie i obity przykręcanymi blachami żelaznymi wagon P1D posiadał jedno, umieszczone po środku wejście. Wyposażone było ono w czteroczęściowe, harmonijkowe drzwi. Ich konstrukcja miała dawać "zupełną pewność dobrego i subtelnego działania w otwieraniu drzwi"^[2]. Przy budowie wozu korzystano z drewna jesionowego, dębowego oraz sosnowego.

Koszt wagonu szacowano w roku 1929 na 22000 zł.

Niskopodłogowy?Edytuj

Wejście do wagonu nie posiadało stopni, co znacznie ułatwiało wymianę pasażerów na przystankach. Stopień znajdował się dopiero w przejściu z niskopodłogowego "przedsionka" do dwóch przedziałów pasażerskich, umieszczonych nad wózkami tocznymi. Fakt ten przyczynił się do powstania potocznej nazwy dla wagonów P1D - dwa pokoje z kuchnią.

Służba w PoznaniuEdytuj

Drzwi harmonijkowe w roku 1968 zamieniono na dwuczęściowe, rozsuwane.

W roku 1972 wagony P1D wycofano ze służby.

Odbudować legendęEdytuj

W Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie znajduje się oryginał wagonu P1D. Poznański Klub Miłośników Pojazdów Szynowych prowadzi starania mające na celu sprowadzenie do naszego miasta dwóch pokoi z kuchnią^[3][4][5].

Dane techniczneEdytuj

• Długość: 10,1 m
• Szerokość: 2,2 m
• Masa: 7700 kg
• Rozstaw osi: 3 m
• Miejsca siedzące: 33
• Miejsca stojące: 25
• Moc silników:: n.d. (wagon doczepny)

ŹródłaEdytuj

1. ↑ Tramwaj P1D
2. ↑ Przystanek nr 6 (31) 2003
3. ↑ Przystanek nr 4 (29) 2003
4. ↑ Przystanek nr 5 (30) 2003
5. ↑ Ratujmy Stare Bimby!