Fandom

Wszystko o Poznaniu

Szubienica

5411stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij
Kapliczka w miejscu szubienicy.jpg

Kapliczka w miejscu szubienicy

52° 23.337' N 16° 55.428' E

Miejska szubienica - funkcjonowała do połowy XIX wieku po zachodniej stronie Dolnej Wildy, pomiędzy obecnymi ulicami Krzyżową i Chłapowskiego.

Historia

Po raz pierwszy miejska szubienica w dokumentach wspomniana jest w 1403 roku. Pierwotnie znajdowała się w okolicach Garbar, na niewielkim placu, na przeciwko kościoła Dominikanów[1]. Jednak miejsce to należała do podmokłych i często wylewająca woda utrudniała nie tylko pracę katu, ale też uniemożliwiała gawiedzi obserwowanie makabrycznego spektaklu.

Nowa szubienica

Wychodząc na przeciw potrzebom miasta, rajcy zadecydowali o przeniesieniu szubienicy. Tym razem wybrano lokalizację znajdującą się dalej od miasta - na wildeckich błoniach. Nie trudno jednak było tam trafić gdyż wyznaczone miejsce leżało niespełna dwa kilometry za często uczęszczaną bramą Wrocławską.

Na potrzeby wzniesienia nowej szubienicy miasto zamówiło aż 9 tysięcy cegieł (notabene z cegielni sławnego Jana Baptysty Quadro). Szubienica składała się z murowanej, szerokiej na pięć metrów i wysokiej na ponad cztery studni na której zamontowano drewnianą platformę na której odbywały się egzekucje. Pracę wykonali wyznaczeni losowo rzemieślnicy, jako że nikt dobrowolnie nie chciał się podjąć budowy tak ponurej konstrukcji. Aby oszczędzić wykonawcom nieprzyjemności ze strony mieszkańców miasta, zabroniono nękania ich i wypominania im faktu budowy szubienicy pod groźbą surowych kar.

Nowa szubienica, ze względu na podwyższenie, pozwalała oglądać egzekucje z dużej odległości. Dodatkowo skarpa Wildeckich Błoni pełniła rolę naturalnego amfiteatru. Skazańca wieszano przez otwarcie klapy w drewnianej podłodze, a następnie pozostawiano na sznurze ku przestrodze mijających go ludzi. Kiedy zwłoki dostatecznie wyschły zrzucano je do wspomnianej studni. W roku 1769 stacjonujący nieopodal rosyjscy żołdacy rozebrali szubienicę by zbudować z niej kuchnie polowe, pozbawiając tym samym Poznań oficjalnego miejsca egzekucji na najbliższą dekadę.

Ostatnią szubienicę zbudowano w tym samym miejscu w roku 1780.

Obecnie

W miejscu gdzie kiedyś była usytuowana szubienica znajduje się obecnie przydrożna kapliczka. Natomiast krzyż postawiony w końcu XIX wieku u wylotu ul. Krzyżowej upamiętnia miejsce, w którym modlili się skazańcy przed wejściem na szubienicę.

W czasie II wojny światowej krzyż jak i kapliczkę zniszczyli Niemcy. Kapliczkę po wojnie z okazji 1000-lecia chrztu Polski odbudowali robotnicy wildeccy.

Źródła

  1. Baszta katowska, jej lokatorzy i sąsiedzi w: „Kronika Miasta Poznania” nr 1/1996, „Mury miejskie”, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1996.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Kuknij tyż na...

Losowa wiki