FANDOM


Posen Hbf

Dworzec na pocztówce

52° 24.100' N 16° 54.696' E

Posen Hbf 2

Dworzec na pocztówce

Dworzec po 1929

Dworzec po przebudowie na PeWuKę w roku 1929

Bundesarchiv Bild 183-2008-0828-502, Posen, Hauptbahnhof, Bahnbeamte

Dworzec w czasach okupacji - październik 1939

Bundesarchiv Bild 183-E11637, Posen, Hauptbahnhof

Dworzec w czasach okupacji - październik 1939

Poznań Central Station.Poznań Główny

Pocztówka z gmachem dworca w okresie okupacji niemieckiej (lata 40.)

Dworzec-1963

Budynek dworca w latach 60. XX wieku

Dworzec Główny pętla

Pętla tramwajowa przed budynkiem dworca

Dworzec Centralny 1972

Budynek dworca w roku 1972

Dworzec Główny 1978

Plac przed Dworcem podczas remontu w lutym 1978 roku

Poznań Główny lipiec 2007 RB1

Dworzec w roku 2007

Dworzec Główny z lotu ptaka

Dworzec współcześnie z lotu ptaka

Poznań Główny (niem. Posen Hauptbahnhof) - zbudowany w latach 1874-1879 dworzec kolejowy znajdujący się pomiędzy torami linii stargardzkiej oraz wrocławskiej. Na wschód od dworca powstały bocznice oraz budynki dworca towarowego.

Przygotowania do budowy

Projekt głównego dworca, w stylu neoromańskim, wzorowany na berlińskim Dworcu Poczdamskim, zakończono w roku 1869. Przystąpiono wówczas do prac przygotowawczych w pobliżu fortecznych umocnień. Stworzono wykop pod nowy dworzec, a ziemię z wykopu wykorzystano przy budowie nasypu na odcinku linii stargardzkiej. Prace na linii stargardzkiej zakończono w roku 1872. Jej nowy przebieg omijał Dworzec Jeżycki - przestał on być używany.

Information icon Dowiedz się więcej w: Dworzec Jeżycki

Tymczasowe stacje

W latach 1873-1879 na Łazarzu używano prowizoryczną stację z drewnianymi budynkami.

W czasie budowy nowego dworca funkcjonowały dwa dworce tymczasowe:

Podróżni zmierzający do Gniezna i Bydgoszczy wyruszali z przystanku Tama Garbarska, zachowanego bardzo długo w oryginalnym stanie (obecnie jest to stacja Poznań Garbary).

Dworzec forteczny

Co ciekawe, w tym samym okresie zbudowany został wewnątrz twierdzy wojskowy dworzec kolejowy przy ulicy Nowej Ogrodowej. Już w połowie wieku XIX miasto chciało w tym miejscu zbudować dworzec „cywilny”. Jednak w skutek braku zgody władz wojskowych, powstał Dworzec Jeżycki.

Information icon Dowiedz się więcej w: Forteczny dworzec kolejowy

Budynek Dworca

Budynek nowego Dworca sprawiał całkowicie inne wrażenie niż powstały wcześniej dworzec na Jeżycach z drewnianymi budynkami. Jego masywny wygląd od razu wskazywał na „forteczny” charakter ówczesnego Poznania. Reprezentacyjny front murowanego budynku w stylu neoromańskim, wzniesionego z czerwonej cegły, zwieńczono loggią oraz attyką z zegarem oraz dwoma orłami z piaskowca.

Po stronie zachodniej i wschodniej budynku znajdowały się po trzy perony połączone wówczas oddzielnymi tunelami. Wiatami przykryto perony 1 i 4. Z szosy Wrocławskiej (obecna ulica Głogowska) do głównego wejścia dworca prowadziła kładka.

W roku 1896 wprowadzono bilety peronowe, a od strony zachodniej otwarto tzw. Dworzec Łazarski (obecnie Dworzec Zachodni).

Budynek Dworca przetrwał do czasów współczesnych, w niestety zupełnie innym kształcie.

Okres międzywojenny

W związku z przygotowaniami do mającej się odbyć w roku 1929 Powszechnej Wystawy Krajowej poznański Dworzec Główny przeszedł pierwszą gruntowną modernizację, w ramach której połączono tunele zachodni i wschodni pod peronami wybijając przejścia w podziemiu budynku dworcowego. Stworzono kryty szklanym dachem hol tunelowy, do którego prowadziły schody o szerokości 5,5 metra. Usunięto wszystkie drewniane przybudówki. Na dwóch przeciwległych ścianach umieszczono okienka na kasy biletowe, bagażowe, informację i przechowalnię bagażu. Cały gmach odmalowano, a oświetlenie gazowe zastąpiono elektrycznym.

W roku 1928 powstał budynek Dworca Zachodniego według projektu Władysława Czarneckiego. Gmach powstał w związku z organizacją przez Poznań PeWuKi.

Połączenie z miastem

Przed budynkiem dworca stworzono obszerny plac. Do centrum Poznania wiodła ulica Dworcowa, poprzez most Kaponierę i Bramę Berlińską.

W roku 1880 pierwsza linia tramwaju konnego połączyła Dworzec ze Starym Rynkiem. Przed budynkiem dworcowym zbudowano pętlę tramwajową oraz mały budyneczek należący do zarządu komunikacji miejskiej. W roku 1898 miasto połączono z dworcem linią tramwaju elektrycznego.

Tramwaje kursowały do pętli przy dworcu do roku 1970, gdy zakończono jego przebudowę i zlikwidowano połączenie tramwajowe. Część torów zachowała się pod asfaltem.

Information icon Dowiedz się więcej w: Pętla tramwajowa Dworzec Główny

Czasy powojenne

W wyniku walk o Poznań w roku 1945 ucierpiał poważnie również budynek dworcowy. Do jego odbudowy przystąpiono 13 marca 1945 r. W czasie odbudowy do dyspozycji podróżnych oddano drewniany barak. W styczniu kolejnego roku oddano do użytku podróżnych przestronną poczekalnię.

Niestety, w „wyzwolonej” Polsce panowały inne niż w międzywojennej trendy, również w architekturze. Bryła gmachu uległa znacznej zmianie poprzez podniesienie jego środkowej części o 3 metry do wysokości 17 metrów. Aby rozjaśnić hol, zwiększono wysokość okien do 6 metrów. W podwieszanych pod sufitem kasetonach umieszczono oświetlenie.

Wzdłuż dwóch bocznych ścian holu, o powierzchni 500 m2, ulokowano 10 kas biletowych ze znajdującymi się nad nimi pomieszczeniami dla pracowników. Warto wspomnieć, że były to wówczas najnowocześniejsze kasy w kraju. Do użytku podróżnych oddano również pięć poczekalni.

Uroczyste otwarcie nowego budynku dworcowego miało miejsce 20 kwietnia 1949.

Modernizacja w latach 70.

W latach 70. XX wieku dworzec kończył 100 lat - przestał odpowiadać ówczesnym potrzebom. Zapadła więc decyzja o gruntownej modernizacji kompleksu dworcowego. Prace rozpoczęto w roku 1970. W wyniku prac podzielonych na pięć etapów modernizację przeszedł hall kasowy, wnętrze budynku Dworca Zachodniego, część z małą gastronomią oraz bryła budynku dworcowego. Wydłużono hall, zamurowano okna od frontu, a całą elewację budynku obłożono płytami granitowymi, na przemian poziomymi pasami płyt jasnych i ciemnych. Zainstalowano nowe tablice informujące o odjazdach i przyjazdach pociągów. Peron 1 i 4 zyskały nowe wiaty. Likwidacji uległo połączenie tramwajowe istniejące od XIX wieku. Ostatni etap prac zakończono w 1976 roku.

Lata 90.

W 1992 roku płyty umieszczone na elewacji budynku zaczęły odpadać, więc je zdemontowano i budynek otynkowano na szaro.

Przebudowa Dworca

Information icon Dowiedz się więcej w: Zintegrowane Centrum Komunikacyjne

Ciekawostki

  • Od 17 kwietnia 1996 pociągi przyjeżdżające i odjeżdżające z dworca są zapowiadane przez komputer. Unikalny w skali kraju system korzysta z głosu użyczonego przez Pawła Binkowskiego, aktora Teatru Nowego.
  • W hali dworca znajduje się tablica poświęcona pamięci podróżnika Kazimierza Nowaka, odsłonięta przez Ryszarda Kapuścińskiego 25 listopada 2006.
  • 16 lipca 2007 o godzinie 1:30 na ponad 10 minut zatrzymał się w Poznaniu słynny Orient Express.
  • Codziennie z peronu 4a odjeżdżają dwa pociągu do Wolsztyna prowadzone przez parowozy.

Źródła

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Kuknij tyż na...

Losowa wiki