Powódź w 1736 roku spowodowana była gwałtownymi, długotrwałymi deszczami. 5 lipca woda wystąpiła z brzegów, a 9 lipca dotarła do Starego Rynku. W Muzeum Narodowym można obejrzeć obraz przedstawiający wielką powódź z tego roku.

Alfred Kaniecki w "Dziejach miasta wodą pisanych" podaje, że Warta wezbrała wtedy 9,47 m ponad swój średni poziom. Fakt ten upamiętnia tabliczka przy Starym Rynku pod numerem 50.

Tablica upamiętniająca tamtą powódź znajduje się także w Kościele Bożego Ciała:

  ANNO DOMINI 1736 DIE 8 JULII INOPINATA INUNDATIO AQUARUM ACCESSIT AD HANC BASILICAM MNOSTRAM ET IPSAM MAXIME IN ALTARIBUS LABEFACTAVIT, QUAM PRISTINAE INDEMNITATI ET INTEGRITATI EFFUSA MUNIFICENTIA SUA ANNO SEQUENTI RESTITUIT ILLUSTRISSIMUS ET EXCELLENTISSIMUS DOMINUS CAROLUS, ZELO ET PIETATE IN DEUM MAGNUS IN OPALENICA OPALINSKI COMES DE BNIN CAPITANEUS SREMENSIS ETC, ETC. ORATE PRO EO  

Z innych udokumentowanych, ale niezachowanych do dzisiaj świadectw tamtej powodzi zaliczyć można również:

• westybul kościoła podominikańskiego (obecnie O.O. Jezuitów) - dwie tablice dotyczące powodzi z 1698 i 1736
• znak przy drzwiach wejściowych do kościoła św. Jana Jerozolimskiego (za murami)
• sień budynku 53/54 na rogu Starego Rynku i Koziej, która zaginęła podczas przebudowy, nieco przed 1890 roku.