Pomnik św. Jana Nepomucena - stojąca na Starym Rynku figura świętego pochodząca z 1724 roku.

Historia pomnikaEdytuj

Poznańska figura św. Jana Nepomucena Została ustawiona na centralnym placu miasta, aby chronić go przed powodziami. Jak na ironię, w 1736 roku miała miejsce jedna z największych, jeśli nie największa powódź w dziejach miasta. Autor rzeźby jest nieznany.

WyglądEdytuj

Figura świętego wznosi się na wysokim, dwukondygnacyjnym, kwadratowym cokole, rozdzielonym gzymsem w dolnej partii. Wyższa część cokołu wykonana jest z piaskowca. Figury świętego i dwóch aniołów u jego stóp również wykuto w piaskowcu.

Na frontalnej części cokołu znajduje się owalna tarcza kartusza, a w niej łacińska inskrypcja:

Cokół wieńczy zdobiona płyta, a na niej umiejscowiono rzeźbę św. Jana Nepomucena, ubranego w strój kapłański, na który składa się sutanna, rokieta i gronostajowa peleryna. Na głowie ma biret, a nad nim aureolę z pięcioma gwiazdami. Postać świętego jest pochylona w prawą stronę. Do piersi przyciska krzyż, trzymany oburącz.

U stóp świętego siedzą dwa anioły o nagich torsach. Ten z prawej strony trzyma klucz – symbol władzy kapłańskiej. Drugi anioł dzierży palmę męczeństwa i ukazany jest z palcem trzymanym na ustach – gest nakazujący milczenie. W czterech narożach cokołu wkopano osiemnastowieczne lufy armatnie. Historycy sztuki uważają rzeźbę za dzieło dość przeciętne, nie mniej ma ona sporo majestatycznego uroku.

RemontyEdytuj

Rzeźba była kilkakrotnie restaurowana. W 1828 roku postawiono zdobioną kratę wokół figury. W latach następnych pozłocono część detali na pomniku, m. in. gwiazdy i krucyfiks. W latach 20. XX wieku, pomnik przeszedł gruntowną renowację i konserwację. Podczas II wojny światowej, rzeźba została nieznacznie uszkodzona. Po wojnie uzupełniono ubytki. Kolejne prace renowacyjne miały miejsce w latach 60. i 80. XX wieku. Rzeźba odzyskała swój dawny blask.