FANDOM


21 060

52° 24.509' N 16° 55.946' E

Obiekt zabytkowy

Obiekt wpisany do
rejestru zabytków pod nr A 024
w dniu 31 marca 1971 r.[1]

7 p.zach

 Pałac Działyńskich znajduje się przy Starym Rynku nr 78.

Powstał w latach 17731776 w miejscu dwóch istniejących tu poprzednio kamienic. Z tyłu pałacu urządzono niewielki ogród. Jego pierwszym właścicielem był Władysław Roch Gurowski – marszałek wielki litewski.

Architektura

Fasada zachodnia z dwoma skrzydłami bocznymi (nie istniejącymi) i tarasem wychodziła na ogród francuski z sadzawką. To rozwiązanie nie posiadało odpowiednika w miejskim budownictwie. W XVIII uchodził za najpiękniejszą rezydencję w mieście. W 1808 roku pałac objął Ksawery Działyński i od tego czasu pałac nazywa się „Pałacem Działyńskich”. Na fasadzie zmieniono wówczas dekorację, umieszczono herb Ogończyk, na tympanonie pojawiły się sceny rzymskich pochodów (ofiarny i triumfalny), a na samej górze pelikan – symbol ofiarności i poświęcenia.

Kolejni właściciele

Kolejni właściciele – Tytus Działyński i Jan Działyński – traktowali Pałac jako budynek mieszkalny (wyjątek stanowiła Sala Czerwona), a nie reprezentacyjny (funkcję reprezentacyjną pełnił Zamek w Kórniku). Ostatni z rodu właścicieli Władysław Zamojski, siostrzeniec Jana Działyńskiego, dziedzic Pałacu od 1880 roku, jako obywatel francuski został wydalony z granic państwa pruskiego i do Wielkopolski powrócił dopiero w 1920 roku. W 1924 r. Pałac stał się częścią Fundacji Zakłady Kórnickie, utworzonej przez Władysława Zamoyskiego. Zamojski cały swój majątek, czyli wszystkie dobra kórnickie wraz z zamkiem, pałacem, dobra zakopiańskie (Zamojski kupił lasy tatrzańskie, Morskie Oko, szereg budynków w Zakopanym i okolicy), podarował Narodowi Polskiemu tworząc Fundację „Zakłady Kórnickie”.

Okres do 1939 roku

Pod zarządem Fundacji Pałac stał opuszczony, na remonty zabrakło środków. Pałacem zainteresowali się artyści i odnowione społecznie sale pierwszego piętra stały się siedzibą Zrzeszenia Związków Artystycznych i Kulturalnych. Odrestaurowano Salę Czerwoną i od 1934 roku urządzano tu popularne Czwartki Literacko-Artystyczne. Sala Czerwona stała się klubem towarzyskim, miejskim salonem dla inteligencji.

Czasy po wojnie

Podczas końcowego okresu II wojny światowej (styczeń-luty 1945 r.) Pałac spłonął, ocalały jedynie fragmenty murów. Odbudowa w 1953 roku zniekształciła budynek – usunięto skrzydła w fasadzie zachodniej budując prostą ścianę. Fasadę główną zrekonstruowano na podstawie dawnych zdjęć, wnętrze odtworzono skromnie z wyjątkiem Sali Czerwonej, gdzie odtworzono zbliżony wygląd. Obecnie Pałac należy do PAN Biblioteki Kórnickiej.

Galeria

Źródła

  1. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Poznaniu - Rejestr zabytków

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Kuknij tyż na...

Losowa wiki