FANDOM


52° 24.617' N 16° 56.033' E

Kościół Najświętszej Marii Panny Wspomożycielki Wiernych na rogu Masztalarskiej i Wronieckiej.

Historia

Kościół powstał w XIII wieku na terenach podarowanych zakonowi Dominikanek przez księcia Przemysła II. W pierwszej połowie XIV wieku Dominikanki zbudowały klasztor, a kościół otrzymał nową patronkę – Św. Katarzynę ze Sieny. Z racji tego wezwania poznańskie dominikanki nazywano „Katarzynkami”. W 1404 świątynię przebudowano, najpoważniejszą rozbudowę przeprowadzono w XVII w. - świątynia powiększyła się wówczas o dwie obronne baszty od północy, będące częścią dawnych murów,. Potem seria katastrof, pożary (1536), wojny – 1655 r, 1704- ( najazd szwedzki, wojska francuskie, a potem rosyjskie,.). Z nastaniem zaborów Prusacy przejęli majątek zakonu i dokonali jego kasacji w 1822 r, kościół zamieniono na magazyn wojskowy. W 1899 część zabudowań klasztoru zostaje rozebrane i w tym miejscu zostaje przeprowadzona ulica Masztalarska.

W 1926 roku cały zespół przekazano Salezjanom, którzy odremontowali kościół i nadali mu dzisiejsze wezwanie. Tak powstał dom zakonny Salezjański pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych. Zgromadzenie to opiekowało się tzw. trudną i ubogą młodzieżą (chłopcami). Efekty ich działalności, jakkolwiek pozytywne, związane są z tragicznym epizodem okupacyjnym. Przy bocznym ołtarzu kościoła widać portrety pięciu młodzieńców, to Piątka z Wronieckiej. Błogosławiona Piątka Męczenników z ulicy Wronieckiej - wychowankowie salezjańscy, grupa nastolatków - Czesław Jóźwiak, Edward Kaźmierski, Franciszek Kęsy, Edward Klinik i Arogniew Wojciechowski, zaangażowani w działalność konspiracyjną. Zostali aresztowani i zamordowani. Ich postawa w więzieniu sprawiła, że w 1999 roku zostali wyniesieni na ołtarze przez Jana Pawła II.

Podczas II wojny światowej świątynia doznała jedynie niewielkich zniszczeń..

Architektura

Z kompleksu dawnych zabudowań klasztornych (XIV-XVI w.) przetrwało do dziś jedynie skrzydło zachodnie, oraz wykusz w trzynastowiecznym murze obronnym miasta tzw. Baszta Katarzynek. Podobnie jak pozostałe poznańskie baszty, była wykuszem, otwartym od strony miasta, w XVI w. została włączona do zabudowań klasztoru Katarzynek stąd nazwa baszty.

Patrząc na świątynię z ul. Masztalarskiej, widzi się prostą budowlę wspartą przyporami i nakrytą dwuspadowym dachem, zaś od strony ulicy Wronieckiej - fantazyjny, nietynkowany szczyt, ozdobiony sterczynami i mnóstwem ostrołukowych wnęk, z których najdłuższą wypełnia malownicza ceglana kratownica. W prawie kwadratowym wnętrzu godne uwagi są sklepienia. Prezbiterium przykryte jest rzadkim w Poznaniu trójdzielnym sklepieniem, zwanym piastowskim. Neobarokowy wystrój świątyni to dzieło znanego w Poznaniu architekta Lucjana Michałowskiego.

Niedawno kościół przeszedł remont.

Galeria

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.