FANDOM


Obiekt zabytkowy

Obiekt wpisany do
rejestru zabytków pod nr A-175
w dniu 26 lutego 1931 r.[1]

52° 24.567' N 16° 57.533' E

Kościół św. Jana Jerozolimskiego za murami - jest to jeden z pierwszych kościołów w Polsce, do którego budowy użyto cegły.

Historia

Pierwszy kościół w tym miejscu wzniesiono pod koniec XI wieku pod wezwaniem Michała Archanioła niedaleko rozwidlenia dróg prowadzących do Giecza i Śremu. Przy tym kościele (w 1170 r.) Mieszko Stary i biskup Radwan ufundowali hospicjum dla podróżnych. Kościół i hospicjum wraz dobrami wokół (w roku 1186) Mieszko przekazał joannitom tworząc Komandorię.

W miejscu dawnego kościoła św. Michała w XII/XII wieku joannici zbudowali nowy kościół, który po licznych przebudowach przetrwał do dziś.

W XIII wieku joannici (przed 1288 rokiem) zmienili patrona kościoła na św. Jana Jerozolimskiego (Jana Chrzciciela).

Architektura

Kościół miał prostą formę, typową dla świątyń romańskich, i mimo wielu przebudów, elementy architektury romańskiej się zachowały. Ciekawostką są kolumny w portalu, – lewa została zrekonstruowana, prawa pochodzi z XI wieku i jest postawiona na głowie, czyli głowicą ku dołowi, a bazą ku górze. Nad portalem znajduje się figura Jana Chrzciciela, a wyżej romańskie okno – rozeta. Nawy są przykryte późnogotyckim sklepieniem gwiaździstym, w prezbiterium późnoromańskim sklepieniem krzyżowym. Freski pochodzą z 1949 r. – są dziełem Stanisława Teisseyre’a. W prezbiterium jest późnogotycki ołtarz pochodzący z lokalnego warsztatu, wykonany około 1520 r.

Dlaczego „Za murami”? Otóż, kiedyś świątynia była położona za murami obronnymi miasta.

Dodać trzeba, że w czasie II Wojny Światowej był magazynem. Wewnątrz podobno czasem można zobaczyć gotycką monstrancję z XV wieku i drogocenny kielich z 1518 roku. Na zewnątrz kościoła znajduje się kapliczka.

Galeria

Źródła

  1. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Poznaniu - Rejestr zabytków