Kabaret Tey

2924strony na
tej wiki

Panie, przed wojną to tu był sklep kolonialny, i tam stojały takie beczki, a w nich czarny kawior, czerwony kawior. Panie, a komu to przeszkadzało?

Głos zza sceny z wyraźnym poznańskim akcentem - S tyłu sklepu

Reprezentujemy, proszę państwa, poznański kabaret Tey z Poznania. Jeżeli ktoś z państwa, będąc przejazdem w Wielkopolsce, chciał nas odwiedzić, podamy adres. To jest Woźna 44. Nie wiemy, kim była ta woźna, ale doczekała się nazwy ulicy. Pewnie była kimś. Z kimś, a nie kimś. Wykorzystał i nazwa została.

Benefis Jana Kaczmarka (KFPP Opole 1979)

To była pierwsza demonstracja kabaretowa nowego stylu. Młoda, niepokorna inteligencja pojawiła się na piosenkowym festiwalu nie tylko po to, by pośpiewać, lecz z całym bagażem zastrzeżeń do rzeczywistości. Nie chodziło o dobrotliwy chichot, lecz o kontestację.

Jan Pietrzak o debiucie kabaretu Tey na festiwalu w Opolu ^[1]

Kabaret TEY – kultowy polski kabaret, związany z Poznaniem. Działał w latach 70. i 80. XX wieku. Założycielami kabaretu byli Zenon Laskowik, Krzysztof Jaślar oraz Aleksander Maria Gołębiowski. Jednymi z popularniejszych członków byli Bohdan Smoleń, Rudi Schuberth oraz Janusz Rewiński. Kabaret zakończył swoją działalność w 1988 roku. Do najsłynniejszych skeczów i programów należą:

S tyłu sklepu,
Na granicy,
Narodziny gwiazdy,
Służba zdrowia,
Dislus Ursus Superstar,
cykl Muzyka małego ekranu,
cykl Allewizja,
Doroznosiciele,
Uzdrowisko,
Śpiew, balet, piosenka,
Wykopaliska,
Przeboje kabaretu TEY czyli najlepiej nam było przed wojną,
10 lat Orkiestry Zbigniewa Górnego,
Zbiórka czyli z rolnictwem na TEY.

HistoriaEdytuj

Założony w połowie lat 60. XX wieku na Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu pod nazwą Klops, w 1970 roku przekształcony został w kabaret zawodowy TEY. Pierwszy występ odbył się 17 września 1971 roku w sali teatralnej poznańskiej Estrady (od roku 1979 zajmowanej przez Scenę na Piętrze) przy ulicy Masztalarskiej 8a. W salce mieszczącej 160 osób kompletu nie było. Bilety w cenie 30 zł kupiła może połowa widowni. ^[2]. W pierwszym programie Czymu nie ma dżymu z 1971 r. zagrali inni, m.in. Krzysztof Jaślar, Michał Grudziński, Jadwiga Żywczak czy Marian Pogasz, późniejszy Stary Marych. W pierwszych programach TEYa występował również Józef Zembrzuski "Żużu" - postać niezwykle barwna, znana w poznańskim środowisku kabaretowym.

Sławę kabaretowi przyniosła opolska "Złota Szpilka" przyznana w 1973 r. oraz nagroda Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w kategorii najlepszego kabaretu. TEY pokonał wtedy Salon Niezależnych, Pod Egidą oraz Elitę. W 1974 roku z grupy odszedł jeden z założycieli, Krzysztof Jaślar, a trzy lata później do kabaretu dołączył Bohdan Smoleń, który zastąpił Janusza Rewińskiego.

W tym samym roku Krzysztof Jaślar i Zenon Laskowik spotkali się ponownie, aby współtworzyć takie znakomite programy, jak: Narodziny gwiazdy - 1977, Śpiew, balet, piosenka - 1978, S tyłu sklepu - 1980 i Na granicy - 1980 i 1981.

W roku 1978 kabaret przenosi się z ulicy Masztalarskiej do swojej nowej siedziby przy ul. Woźnej 44. Obecnie mieści się tam placówka banku.

W 1981 roku w filmie "Filip z konopii" w roli grupy fachowców zakładających telefony w nowych blokach zagrali Zenon Laskowik, Tadeusz Osipowicz, Rudi Schuberth i Bohdan Smoleń.

TEYATR Edytuj

W 1984 roku, po zakończeniu w Polsce stanu wojennego, kabaret zmienił nazwę na TEYATR, a jego popularność zaczęła powoli wygasać. Ostatni występ w Polsce grupa zaliczyła w 1987 roku, a w 1988 odbył się ostatni występ dla Polonii w USA i Kanadzie. Program składał się ze starych tekstów, mniej lub bardziej przerobionych, oraz z zupełnie nowych (m.in. skecz "Okrągły stół").

W 1989 roku kabaret w pełnym sześcioosobowym składzie wystąpił w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Członkowie Teya zaprezentowali nowe wersje starych skeczy (np. "Pani Pelagia", "Maluch").