Fandom

Wszystko o Poznaniu

Grand Café-Restaurant

5425stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij
Grand cafe.jpg
Quote3.png  Ogromny lokal i ogród, wieczorem muzyka, otwarta całą noc - punkt zborny miejscowych Polaków  Quote2.png
dr Mieczysław Orłowicz, Przewodnik "Ziemie dawnej Polski, Litwy i Rusi", Lwów 1914

52° 24.515' N 16° 55.618' E

Grand Café-Restaurant.jpg

Wnętrze "Grandki"

Grand Café-Restaurant - popularnie nazywana „Grandką” kawiarnia i restauracja z winiarnią mieszcząca się w Domu Przemysłowym przy placu Wilhelmowskim 18 (obecnie plac Wolności).

Budynek

Budynek, w którym znajdowała się Grandka, został wzniesiony w roku 1902 przez Spółkę Budowlaną utworzoną w roku 1890. Dom Przemysłowy miał być ośrodkiem polskiego życia gospodarczego. Środki konieczne do jego utrzymania miały pochodzić z wynajmu lokali i luksusowych mieszkań. Sam budynek był wówczas największym na placu.

Information icon.svg Dowiedz się więcej w: Dom Przemysłowy

Okres przedwojenny

Grandkę otwarto 2 września 1902 roku. Pierwsze lata jej funkcjonowania nie przyniosły oczekiwanych zysków. Przełomowym okazał się być rok 1909, gdy restaurację oddaną w dzierżawę Romanowi Goralskiemu. W kolejnym roku przebudowano wnętrza, otwarto ogród koncertowy. Otwarto nowy rozdział w historii Grandki.

Lokal cieszył się znakomitą renomą wśród Poznaniaków na początku XX wieku. W jadłospisach "Grandki" często spotkać można było zupę żółwiową, rosół z pulpecikami, łososia, sos holenderski, sznycelki cielęce z kalafiorem, pulardy brukselskie, comber skopowy po angielsku, kotleciki skopowe z teltowską rzepką, indyka pieczonego czy polędwicę po angielsku. Specjalnością zakładu były kiszki z kotła własnego wyrobu i znakomita kawa z własnym pieczywem.

Na pierwszym piętrze Grand Café-Restaurant mieściła się jedyna w Poznaniu winiarnia w stylu zakopiańskim (meble dostarczyła poznańska Spółka Stolarska).

Okres międzywojenny

W dwudziestoleciu międzywojennym Grandka została włączona do Tow. Akc. Gastronomia jako Zakład II. Roman Goralski prowadził lokal do roku 1923.

Pieczę nad Grand Café-Restaurant przejął następnie Maksymilian Brencz, wiceprezes ogólnopolskiego związku restauratorów i prezes jego poznańskiego oddziału, który przed I wojną światową kształcił się za granicą w gastronomii i hotelarstwie. Po pewnym czasie nabył on również restaurację w parku Wilsona[1].

Grandka była także miejscem, w którym gromadzili się fanatyczni kibice Warty Poznań oczekujący telefonicznego meldunku o wynikach wyjazdowych spotkań swojego ukochanego klubu.

Po wojnie

Kamienica, w której mieściła się restauracja, nazywana potocznie Grandką, została zniszczona w roku 1945. W latach 50-tych wzniesiono na jej miejscu modernistyczny gmach.

Źródła

  1. Zbigniew Zakrzewski, Ulicami mojego Poznania

Galeria

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Kuknij tyż na...

Losowa wiki