Fandom

Wszystko o Poznaniu

Budynek Oddziału 1 PKO BP

5425stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij
PKO BP Poznan O1.JPG

Gmach współcześnie

52° 24.461' N 16° 55.646' E

Obiekt zabytkowy.svg

Obiekt wpisany do
rejestru zabytków pod nr A-204
w dniu 8 listopada 1978 r.[1]

Budynek Oddziału 1 PKO BP - mieszczący się przy placu Wolności 3 modernistyczny budynek uroczyście otwarty 9 maja 1937 r.

Historia

Potrzebujemy twojej pomocy przy edycji tej sekcji. Rozwiń treść i opisy, dodaj linki, wgraj ilustracje.

Poprzednie siedziby PKO mieściły się w gmachach pocztowych: przy ulicy 23 Lutego (obecnie budynek Poczty - Urząd Pocztowy Poznań 9) i przy Dworcu Zachodnim. W 1922 r. powstał budynek przy ul. Dąbrowskiego 6 (obecnie już nieistniejący).

Budynek obecnie znajdujący się przy placu Wolności powstał na miejscu trzypiętrowego gmachu Hotelu Północnego wykupionego przez Pocztową Kasę Oszczędności w roku 1930.

1 grudnia 1931 roku w budynku dawnego Hotelu Północnego otwarto ekspozyturę Pocztowej Kasy Oszczędności. Z uwagi na duże zainteresowanie klientów, wymagał on rozbudowy. Zaczęto myśleć o rozbiórce budynku i wybudowaniu nowej siedziby firmy. Konieczne stało się postawienie budynku bankowego z prawdziwego zdarzenia, który mógł sprostać rozwijającemu się rynkowi bankowemu.

Konkurs na nowy gmach

Budynek Oddziału 1 PKO BP - projekt.jpg

Pierwotny projekt autorstwa Jadwigi Dobrzyńskiej i Zygmunta Łobody

W 1934 roku rozpisany został publiczny konkurs architektoniczny na nowy budynek.

Ze względów reklamowo-propagandowych wysoce pożądany jest wybitny akcent wysokościowy w kompleksie architektonicznym, należycie z całością zharmonizowanyFragment wytycznych konkursu architektonicznego

Zgodnie z powyższymi wytycznymi wszystkie wyróżnione w konkursie projekty zawierały element wysokościowy. Przyjęta wcześniej uchwała władz miejskich ograniczała jednak wysokość zabudowy w obrębie placu Wolności do 17,5 metra. Dyrekcja PKO przyjęła do realizacji projekt Jadwigi Dobrzyńskiej i Zygmunta Łobody. W końcu 1934 roku rozebrano budynek dawnego Hotelu Północnego, a na początku następnego roku rozpoczęto budowę nowego obiektu[2].

Przeciw projektowi budowy wieżowca protestował Władysław Czarnecki. Negocjacje dyrekcji PKO oraz architektów z ówczesnym architektem miejskim oraz członkiem Sądu Konkursowego nie przyniosły rezultatów (interweniowano nawet u władz w Warszawie). Ostatecznie dokonano stosunkowo prostej korekty w projekcie - „odcięto” wystającą poza linię zabudowy część budynku. W tym też kształcie można go dzisiaj podziwiać.

Otwarcie

9 maja 1937 r. w uroczystości otwarcia udział wzięli m.in. wicepremier Eugeniusz Kwiatkowski, arcybiskup Walenty Dymek, prezes Pocztowej Kasy Oszczędności i licznie zgromadzeni mieszkańcy Poznania. Aktu poświęcenia w zastępstwie za ks. Prymasa dokonał ks. biskup Dymek[3].

Podówczas był to najnowocześniejszy i największy budynek bankowy w Polsce. Kosztował 2,5 miliona ówczesnych złotych, zaplanowany budżet został przekroczony o ponad 30%. Początkowo gmach nie był w pełni wykorzystywany - część podnajmowano m.in. Konserwatorium Muzycznemu.

W czasie wojny Niemcy urządzili tu główną pocztę, a zaraz po wojnie, od 17 lutego 1945 roku, funkcjonował w budynku II Urząd Pocztowy Poznań. W kwietniu 1945 r. działalność banku została wznowiona. W latach 19491950 Pocztowa Kasa Oszczędności została przekształcona w Powszechną Kasę Oszczędności.

Z czasem bank zajął wszystkie pomieszczenia w gmachu. Ulokował się tu I Oddział PKB BP w Poznaniu, który należy do czołówki krajowej, a przez wiele lat uchodził za największy oddział tego banku w Polsce.

Architektura

Przy budowie po raz pierwszy w Poznaniu zastosowano konstrukcję stalową, zaprojektowaną przez prof. Wacława Żenczykowskiego. Gmach PKO BP był jednym z najbardziej imponujących obiektów bankowych w Polsce miedzywojennej, a także i w dniu dzisiejszym stanowi doskonały przykład wczesnomodernistycznej wizji dużego banku. Obiekt składa się z dwóch bloków równoległych, pomiędzy którymi umieszczono salę operacyjną wspartą na dużych filarach i nakryta świetlikiem, zraszanym latem w celu schłodzenia. Oświetlenie generowane poprzez ukryte punkty świetlne. Ostatnie piętro przeznaczono na mieszkania. Fasada pokryta płytami żółtego piaskowca polskiego z okolic Kielc oraz granitem z Wołynia. Rodzimy kamień zastosowano również w luksusowych wnętrzach urządzonych z wykorzystaniem naturalnego piękna materiałów. Oprócz granitów i kolorowych wapieni zastosowano również połyskliwy chrom i okładziny fornirowe.

Kolejne modernizacje nie zatarły cech stylowych, na uwagę zasługuje fakt, że duża część wyposażenia przetrwała do dzisiaj. Obiekt eksploatowany jest zgodnie z pierwotnym założeniem przez PKO BP I Oddział w Poznaniu.

Źródła

  1. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Poznaniu - Rejestr zabytków
  2. „Kronika Miasta Poznania” nr 3/1998, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1998.
  3. „Kronika Miasta Poznania” nr 2/1937, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1937.

Galeria

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Kuknij tyż na...

Losowa wiki