Klasycystyczny budynek mieszczący się przy północnej pierzei placu Wolności wzniesiony został w latach 1822 – 1829. Frontowa elewacja z imponującymi 12 parami kolumn wzorowana jest na paryskim Luwrze. Jego fundatorem był Edward hr. Raczyński. Był to pierwszy w Wielkopolsce bydunek zbudowany wyłącznie z przeznaczeniem na cele biblioteczne.

HistoriaEdytuj

Biblioteka ufundowana przez Edwarda Raczyńskiego została otwarta 5 maja 1829. Status fundacyjny przekazywał ją na własność miasta oraz stwierdzał, że powinno być

Pierwszą osobą sprawującą pieczę na zbiorami, liczącymi początkowo kilkanaście tysięcy tomów (głównie skupowanych przez fundatora z kasowanych klasztorów) ofiarowych przez fundatora, była historyk Józef Łukaszewicz. Zbiory powiększały się dzięki prawu nadanemu przez Fryderyka Wilhelma III w 1830 roku zobowiązującemu wszystkich wydawców Wielkiego Księstwa do bezpłatnego dostarczenia do biblioteki jednego egzemplarza każdej wydanej książki.

W przeddzień wybuchu II wojny światowej, biblioteka posiadała w swoich zbioerach 165 tysięcy pozycji, których najcenniejszą część (17 tysięcy tomów pochodzących w znacznej części z czasów założyciela) w 1943 roku wywieziono do majątku Józefa Aleksandra Raczyńskiego w Obrzycku.

Zniszczona w roku 1945, Po wojnie Biblioteka rozpoczęła swą działalność w budynku po dawnej szkole przy ul. Św. Marcin 65. Budynek biblioteki został odbudowany w latach 1953-1956.

WspółczesnośćEdytuj

Od roku 2010 realizowana jest budowa nowego skrzydła biblioteki od strony al. Marcinkowskiego, która pozwoli na lepsze wyeksponowanie bibliotecznych zbiorów (11 tysięcy metrów kwadratowy pozwoli na umieszczenie 60 tysięcy tomów), inwestycja ma być ukończona wiosną 2012 roku. Przed Biblioteką stoi Pomnik-fontanna Higiei.