Największa w Poznaniu i jedna z najlepszych w kraju galeria sztuki współczesnej.

HistoriaEdytuj

Swoją nazwą galeria nawiązuje do mieszczącej się niegdyś w północnej części zajmowanej przez nią działki, miejskiej zbrojowni. Funkcja ta pojawiła się jednak dopiero w czasach potopu. Wcześniej stojąca tu hala zwana smatruzem służyła jako miejsce detalicznego handlu płótnem. Był to przy tym, jak się przypuszcza, najstarszy obiekt handlowy w lewobrzeżnym Poznaniu. Wielokrotnie przebudowywany (w okresie renesansu, wraz z sukiennicami, przez Jana Baptystę Quadro), ustąpił w XIX wieku miejsca czynszowym kamienicom (w jednej z nich mieściła się słynna cukiernia Antoniego Pfitznera), a w czasie powojennej odbudowy Starego Rynku pawilonowi wystawowemu.

KontrowersjeEdytuj

Wielu mieszkańców Poznania uważa, że budynek powinien zostać zburzony i zastąpiony innym, pasującym do renesansowej zabudowy. Miasto wielokrotnie podejmowało ten temat, organizując konkursy na renowację budynku. Obecnie przebudowa jest planowana na rok 2014.

Galeria - dawna zabudowa parceliEdytuj

Cukiernia Antoniego Pfitznera (rok 1871)

Druga Wojna Światowa. Z prawej strony kamienica stojące w miejscu obecnego Arsenału.

Rekonstrukcja zabudowy rynku przed wojną.

Dodaj zdjęcie do galeriiDodaj zdjęcie do galerii