FANDOM


Abisynia - potoczne określenie osiedla poznańskiej biedoty, która po zakończeniu Powszechnej Wystawy Krajowej jesienią 1929 r. zamieszkała w "pawilonach" działu rolniczego Wystawy na błoniach między obecnymi ulicami: Chociszewskiego, Jarochowskiego i Wyspiańskiego[1].

Abisynia na Głównej

Wraz z porządkowaniem terenów powystawowych zamieszkującą tam nielegalnie ludność przesiedlano. W roku 1935 Zarząd Miejski założył osiedle działkowe dla bezrobotnych przy alei Bałtyckiej. Na tych działkach zbudowali sobie własnymi rękoma z samodzielnie zdobytego materiału różnego rodzaju altanki, szopy i domki drewniane, w których na stałe zamieszkali[2]. Ogródki działkowe im. Masłowskiego, zajmujące teren pomiędzy fabryką Maggi, al. Bałtycką i dzisiejszą ul. Syrenią, zostały dość szybko przez mieszkańców Głównej nazwane "Abisynią"[3].

Abisynia na Grunwaldzie

Po roku 1920 zabudowywały się willami Błonia Grunwaldzkie (po obu stronach ul. Grunwaldzkiej), na północ aż za ul. Bukowską, na południe w kierunku ul. Rzepeckiego. Wyodrębniły się tam wyraźnie dwa osiedla: jedno przy ul. Ostroroga na gruntach Banku Gospodarstwa Krajowego i przy ul. Lubeckiego na gruntach Banku Polskiego oraz drugie, tzw. Osiedle Grunwaldzkie (przy ulicach Marszałkowskiej, Kasztelanów, Kasztelańskiej[4]), popularnie zwane "Abisynią", na gruntach Banku Gospodarstwa Krajowego. To ostatnie osiedle powstało na podstawie zatwierdzonego planu zabudowy w 1933 r.[5]

Geneza nazwy

Nazwa osiedli ma związek z agresją faszystowskich Włoch na Abisynię w 1934 r.[1] i ówczesną fascynacją tym afrykańskim krajem.

Źródła

  1. 1,0 1,1 MARIAN NOWACZYK - MISTRZ BRUKARSKI MIEJSKIEGO PRZEDSIĘBIORSTWA KOMUNIKACYJNEGO w: „Kronika Miasta Poznania” nr 4/1967, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1967.
  2. Lager "Elektro-Mohle w: „Kronika Miasta Poznania” nr 2/2002, „Zawady i Główna”, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 2002.
  3. Zieleń na Głównej i Zawadach w Międzywojniu w: „Kronika Miasta Poznania” nr 2/2002, „Zawady i Główna”, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 2002.
  4. Architektura Poznania w latach 1918-1939 w: UWAGA!!! NIEPRZEWIDZIANY NUMER KMP „Kronika Miasta Poznania” nr 4/1996, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1996.
  5. POZNAŃSKIE ŚRODOWISKO MUZYKOLOGICZNE W LATACH 1919 - 1939 W ŚWIETLE LISTÓW DO ADOLFA CHYB1ŃSKSEGO w: UWAGA!!! NIEPRZEWIDZIANY NUMER KMP „Kronika Miasta Poznania” nr 2/1989, Poznań, Wydawnictwo Miejskie, 1989.